Dan is er een beslissing genomen, in de vorm van een machtiging die de kinderrechter verleent aan de gezinsvoogdij-instelling,  zonder een zitting waar naar de ouders wordt geluisterd, en wordt heel snel daarna naar de ouders geluisterd in een zitting. Dat kan nu eenmaal niet anders: als kinderen mogelijk in gevaar zijn, moet er soms direct worden gehandeld, om er in ieder geval voor te zorgen dat kinderen veilig zijn. Dat wordt genoemd “dringend en onverwijld noodzakelijk”. Binnen een heel korte tijd daarna, wordt er dan een zitting gehouden waarin alle betrokkenen hun mening kunnen geven. Zo nodig wordt de eerdere beslissing direct teruggedraaid. In de tussentijd verblijven de kinderen dan in een zogeheten crisispleeggezin (waar kinderen in de regel slechts voor een relatief korte duur blijven, en worden opgevangen door mensen die daarvoor opgeleid zijn) of in een netwerk-gezin. Het woord netwerk zegt het eigenlijk al: dat is uw eigen netwerk, met in de regel mensen die ook de kinderen kennen, zoals een oma.